Over mijn werk

Mijn achtergrond

Ik ben in 1953 in Israël geboren. Het gezin waarin ik opgroeide was een Joods-socialistisch gezin, waarin de droom van veel Israëli's dat er ooit vrede zal zijn met onze buren, levend werd gehouden.
Maar nog steeds is er oorlog. De bezetting is slecht voor beide volkeren. Er kan zo geen respect tussen de volken ontstaan, alleen haat en angst.

Mijn uitgangspunten

In mijn werk gaat het over humane en spirituele waarden.
Door mijn werk wil ik de toeschouwer aan het denken zetten over het Joods-Palestijnse vraagstuk. Dit conflict is er één uit velen in de wereld. Iedere partij in het conflict brengt zijn eigen culturele en historische lading met zich mee in de vorm van het collectieve geheugen, geloof, hoop en de gedachte: ‘wij hebben gelijk.’
Ooit zei Theodor Herzl (1860-1904), Joods-Oostenrijkse activist, journalist en publicist: ‘als je wilt  is het geen droom’ Het tot leven wekken van de staat Israël, in zijn tijd een moeilijk te verwezenlijken droom, bleek toch mogelijk. Zal VREDE in het Midden Oosten ooit mogelijk zijn? ‘als je wilt  is het geen droom’

Kabbala en mijn droom

Eens werd ik wakker van een droom. Jeruzalem was in die droom het hart van de wereld, zoals dat ook volgens bepaalde spirituele ideeën het geval is. Ik kwam op het idee om deze stad als proef te nemen en probeerde er achter te komen hoeveel mensen in de stad Shalom - vrede in het Hebreeuws - en Salem – vrede in het Arabisch - heten. Als ik de uitkomst volgens de Kabbala in letters omzet, kan ik er mogelijk achter komen waarom vrede uitblijft. Voor dit onderzoek heb ik gebruik gemaakt van het telefoonboek van Jeruzalem. Er waren 345 mensen die Shalom heten. En er waren 45 mensen met de naam Salem. Daarna heb ik contact opgenomen met kabbalisten in Israël met de vraag welk woorden kunnen er gevormd worden uit deze getallen en wat de betekenis hiervan is voor de vrede. De antwoorden waren helaas verschillend, de vraag blijft open.

Het gebruik van vlaggen in relatie tot dit thema

Mijn fascinatie voor vlaggen is met de jaren gegroeid. Een vlag kan positieve en negatieve associaties oproepen. Het is een nationaal symbool dat gebruikt kan worden om liefde voor een land uit te drukken, maar dat even goed misbruikt kan worden voor extreem nationalisme.
Ik schilder vlaggen en als zodanig is het een symbool in vorm en kleur. Maar het is meer. De manier waarop ik mijn vlaggen schilder is een proces van verwerking van emoties. Dit gebeurt bewust en onbewust, het groeit en bestaat naast het kunstzinnige proces.

Toen ik in 1995 een krantenfoto zag waarop de Israëlische vlag verbrand werd tijdens een Palestijnse demonstratie begon mijn fascinatie voor vlaggen. Ik werd er door geraakt, want voor mij betekende het een schending, een niet respecteren en willen uitbannen van waar ik van houd. Ik ervoer de verbranding als het met voeten treden van de rechten van de mensheid in het algemeen en van het Joodse volk en de Joodse geschiedenis in het bijzonder.
Als reactie op deze foto besloot ik schilderijen van vlaggen te maken. Tijdens het schilderen werd me de zwaarte van de collectieve Joodse strijd duidelijk en de constante (in)spanning die de strijd en de verdediging ervan vergen. Het riep bij mij vragen op over het heden, het verleden, en de toekomst: blijft het bij strijden of kan er ooit een betere samenleving gecreëerd worden tussen de joden de Palestijnen en de Arabische buurlanden. Al schilderend wilde ik antwoorden op deze vragen aftasten.
De fascinatie voor de vlaggen bracht me ook bij de Tibetaanse gebedsvlaggen, de Tibetaanse cultuur en de Tibetanen zelf. In de gebedsvlaggen worden wensen voor vrede, geluk en gezondheid letterlijk aan de wind meegegeven wanneer de vlaggen wapperen.
In de gebedsvlag worden de natuurelementen lucht, water aarde en vuur door passende kleuren gesymboliseerd. De vlaggen worden bevestigd op specifieke plekken in de natuur zoals op bomen, over een rivier, maar ook op huizen, tempels en heilige plaatsen. Een bijzondere gebeurtenis, zoals geboorte of dood kan de aanleiding vormen om vlaggen te plaatsen. De intentie van deze religieuze vlaggen en het idee erachter raken mij op zielsniveau en maken mij hoopvol. Zouden vlaggen ook voor het Joods-Palestijnse conflict wensen van vrede de wereld in kunnen sturen?

Ik schilder intuïtief en associeer vrij. De beweging van mijn hand op het doek (of op papier) in combinatie met kleur en tekstuur is bepalend voor het resultaat.
In mijn werk is het papier of doek het oppervlak waarop het conflict zich afspeelt. De Israëlische en Palestijnse vlag gebruik ik als symbool. Het is een poging om via mijn werk grip te krijgen op waar de strijd echt over gaar en waar die toe leidt.

Kunstenaarsboeken

In mijn kunstenaarsboeken – geheel door mijzelf geschilderde boeken - gaat het ook over de strijd en de pijn van de mensen die tegenover elkaar staan. Hopelijk bereiken de partijen ooit respect en vrede voor elkaar. De hierboven genoemde thema’s en symbolen worden in de boeken verwerkt.
De boeken zijn unica in gemengde techniek.

 

Statement{s} in trefwoorden

Schilderen, tekenen, collage, beeldende verhalen, kunstenaarsboeken,
abstract,  dynamisch,  lyrisch, intuïtief
gemengde techniek, textuur, letters
linnen,  katoen, karton, papier, hout, zand, kleur.

Thema's: menselijke emoties en relaties, ontmoetingen, zoektocht,  strijd, op  weg, discriminatie, vrede, oorlog, spiritualiteit, dromen, religie.

Behandeling: experimenteel, abstract

Techniek: gemengd

Materialen: gecombineerd

Werkt in opdracht: ja

Werkt vrij: ja